Η επανεκλογή του έχει επιφέρει πάμπολλες αλλαγές διεθνώς, αν και θα απαιτηθεί χρόνος για να αξιολογήσουμε το πλήρες βάθος τους. Ο Αμερικανός Πρόεδρος φαίνεται πράγματι να τάσσεται υπέρ των σφαιρών επιρροής των Μεγάλων Δυνάμεων και να υποτιμά προκλητικά την Ευρώπη που βαδίζει αμήχανα χωρίς στιβαρή ηγεσία και την απαιτούμενη ενότητα. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη δείξει καθαρά αν θα βελτιωθούν ή θα χειροτερεύσουν οι διμερείς μας σχέσεις. Όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά λόγω του απρόβλεπτου και αντισυμβατικού χαρακτήρα του Ντ.Τραμπ, αλλά και των προσωπικών σχέσεων (κυρίως με «ισχυρούς ηγέτες») που υιοθετεί, αντί των παραδοσιακών διπλωματικών επαφών. Είναι πάντως πολύ ανησυχητική η απροσδόκητη αμερικανική μεταστροφή απέναντι στο μέχρι χθες «ταμπού» του απαραβίαστου των διεθνών συνόρων που δίνει πλέον φτερά σε όλους τους αναθεωρητές. Με άλλα λόγια ενθαρρύνονται αυταρχικοί ηγέτες που αισθάνονται ισχυροί ότι μπορούν ατιμωρητί να εισβάλουν σε ξένα εδάφη.
Συνέντευξη στην εφημερίδα “Νεολόγος των Πατρών”
1. Πώς επηρεάζει η επανεκλογή του Donald Trump, αλλά και οι εξελίξεις στη σχέση ΗΠΑ- Ρωσίας τα ελληνοτουρκικά; Γινόμαστε θεατές ενός “ξαναμοιράσματος” του κόσμου; Η Ευρώπη θα μπορούσε να έχει πιο ισχυρό ρόλο;
Η επανεκλογή Trump έχει επιφέρει πάμπολλες αλλαγές διεθνώς, αν και θα απαιτηθεί χρόνος για να αξιολογήσουμε το πλήρες βάθος τους. Ο Αμερικανός Πρόεδρος φαίνεται πράγματι να τάσσεται υπέρ των σφαιρών επιρροής των Μεγάλων Δυνάμεων και να υποτιμά προκλητικά την Ευρώπη που βαδίζει αμήχανα χωρίς στιβαρή ηγεσία και την απαιτούμενη ενότητα. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη δείξει καθαρά αν θα βελτιωθούν ή θα χειροτερεύσουν οι διμερείς μας σχέσεις. Όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά λόγω του απρόβλεπτου και αντισυμβατικού χαρακτήρα του Ντ.Τραμπ, αλλά και των προσωπικών σχέσεων (κυρίως με «ισχυρούς ηγέτες») που υιοθετεί, αντί των παραδοσιακών διπλωματικών επαφών. Είναι πάντως πολύ ανησυχητική η απροσδόκητη αμερικανική μεταστροφή απέναντι στο μέχρι χθες «ταμπού» του απαραβίαστου των διεθνών συνόρων που δίνει πλέον φτερά σε όλους τους αναθεωρητές. Με άλλα λόγια ενθαρρύνονται αυταρχικοί ηγέτες που αισθάνονται ισχυροί ότι μπορούν ατιμωρητί να εισβάλουν σε ξένα εδάφη. Αν κάποιοι στη χώρα μας νομίζουν ότι δεν τους αφορά γιατί η Ουκρανία είναι μακρυά, θα πρέπει να το ξανασκεφθούν, γιατί δυστυχώς η Τουρκία είναι πολύ κοντά και στοχεύει να γίνει Μεγάλη Δύναμη σε βάρος μας. Ως θέμα αρχής η Ελλάδα στηρίζει κάθε χώρα που υφίσταται επίθεση, Δεν μας περισσεύει όμως το παραμικρό στρατιωτικό υλικό και συμβαίνει το αδιανόητο, δηλ. να έχει στηθεί ένα πρωτόγνωρο μαζικό σύστημα στήριξης μιας χώρας που δεν είναι καν μέλος της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ, ενώ οι εταίροι μας παραμένουν άφωνοι όταν η γειτονική χώρα αμφισβητεί ελληνικό έδαφος και κατέχει το 36% του κυπριακού.…
2. Πώς αξιολογείτε την εξωτερική πολιτική της χώρας, δεδομένων των ανοιχτών θεμάτων με τους γείτονές μας σε Βορρά και Ανατολή;Αναποτελεσματική θα την χαρακτήριζα. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς, ενώ τόσα πολλά -κατά κανόνα προς το χειρότερο- αλλάζουν γύρω μας, εμείς παραμένουμε σε μια «στρατηγική ψυχραιμία» και τελικά ακινησία. Σε ένα περιβάλλον επιτάχυνσης της ιστορίας όταν κινείσαι με αργούς ρυθμούς και χωρίς πυξίδα, κινδυνεύεις να περιθωριοποιηθείς από τις ίδιες τις εξελίξεις. Είναι χαρακτηριστικές και οι «ατάκες» του υπουργού Εξωτερικών ότι πορευόμαστε με βάση «το διεθνές δίκαιο και την ηθική» (!) και δεν ακολουθούμε «ωφελιμιστική και ιδιοτελή πολιτική». Η χώρα μας αεροβατεί αν βαδίζει με τέτοιες αρχές που θυμίζουν ιεραπόστολο στη …ζούγκλα. Κι αυτό γιατί σημαίνουν ότι δεν πιστεύουμε στη σκληρή διαπραγμάτευση, στη μάχη για τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά απλά εργαζόμαστε σαν ΜΚΟ για το ..καλό του κόσμου ολόκληρου. Όπως λέω και στο βιβλίο μου, περιμένουμε από το διεθνές δίκαιο να έρθει σαν τον Αι-Βασίλη από την καμινάδα να μας φέρει τις λύσεις έτοιμες, αντί να ιδρώσουμε…Σε μια άλλη χώρα, αν εκδηλώνονταν τέτοιες απειλές, θα είχε σημάνει εθνικός συναγερμός.
3. Δώστε μας παρακαλώ μια ελκυστική “γεύση” για το βιβλίο σας. Τι έχουν να αποκομίσουν οι αναγνώστες από αυτό;
Είναι κατ’αρχάς μεγάλη η τιμή για μένα να συμπαρουσιάσω το βιβλίο μου στην Πάτρα τη Δευτέρα 7/4 στις 6.30 μμ στον Δικηγορικό Σύλλογο με τον αγαπητό πρώην υπουργό Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο, τον έμπειρο υπουργό Ανδρέα Λοβέρδο και τον δραστήριο οικοδεσπότη μας Αντιπεριφερειάρχη Φωκίωνα Ζαίμη με το Ινστιτούτο Ανάπτυξης Δυτικής Ελλάδας, με συντονιστή τον δημοσιογράφο Κων/νο Μάγνη. Βασική θέση του βιβλίου είναι ότι δίπλα μας η Τουρκία γιγαντώνεται και μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος επιδεικνύει άγνοια κινδύνου. Επειδή δεν είναι πράγματι καθόλου ευχάριστο να σκέφτεται κανείς συγκρούσεις και πολέμους, δεν σημαίνει και ότι δεν θα συμβούν. Ήδη εκτυλίσσονται κοντά μας δυο μεγάλοι πόλεμοι και πολλοί Ευρωπαίοι προχωρούν σε μαζικά εξοπλιστικά προγράμματα και προετοιμασία των πολιτών τους ακόμη και για διαμονή σε υπόγεια καταφύγια. Και εκεί βλέπουμε πολλές χώρες ενωμένες εναντίον της Ρωσίας, ενώ εμείς είμαστε ολομόναχοι. Γι αυτό έγραψα αυτό το βιβλίο (είναι το 25ο μου).
Νομίζω ότι πρόκειται αντικειμενικά για μια σπάνια , αν όχι η μοναδική φορά, που συντάσσεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της Τουρκίας. Ο υπουργός Χάρης Γεωργιάδης. Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της κυπριακής Βουλής το χαρακτήρισε προ ημερών στη Λευκωσία «εγχειρίδιο εθνικής επιβίωσης του Ελληνισμού». Αναλύω τι πρέπει κατά τη γνώμη μου να κάνουμε, διπλωματικά, στρατιωτικά, με το διεθνές δίκαιο, τις οριοθετήσεις, κλπ. για να ακυρώσουμε τα τουρκικά σχέδια. Μέσα σε 500 σελίδες χώρεσα δεκαετίες επιστημονικής ενασχόλησης με τα εθνικά θέματα, εκ των οποίων δέκα χρόνια στην πολιτική στο Υπουργείο Εξωτερικών. Κυρίως αναπτύσσω νέες ιδέες και προτάσεις για το πως θα κάνουμε τη στρατηγική μας αποτελεσματικότερη, τρέφοντας την ελπίδα να ακουστούν κι άλλες απόψεις και να εμπλουτιστεί γόνιμα ο δημόσιος διάλογος στα θέματα αυτά, πριν είναι αργά. Κι αυτό γιατί η Τουρκία κάνει επικίνδυνα άλματα προετοιμασίας ενώ εμείς απλώς βήματα και ο συσχετισμός δυνάμεων χειροτερεύει.
Η σημερινή πολιτική -αν συνεχιστεί κι άλλο- οδηγεί σε αδιέξοδα. Μπορεί να αποδώσει ξαφνικά στο μέλλον, ίδια και απαράλλαχτη, η αποτρεπτική στρατηγική που ακολουθούμε, όταν δεν απέτρεψε την Τουρκία από οποιαδήποτε διεκδίκησή της μέχρι σήμερα; Μάλιστα, απεναντίας αυτές γιγαντώνονται κάθε μέρα έχοντας φτάσει πλέον ανοιχτά να απαιτούνται ελληνικά εδάφη! Προσέξτε: έχουν ξεφύγει πέρα από τις γνωστές βλέψεις στη θάλασσα και την ΑΟΖ και μιλούν ανοιχτά για αναθεώρηση συνόρων στο έδαφος, δηλ. θέλουν τα νησιά μας. Κι εμείς υποκρινόμαστε ότι δεν το καταλαβαίνουμε και ξορκίζουμε με την αγιαστούρα του «ήπιου κλίματος» το πρόβλημα. Δεν πρόκειται να εξαφανιστεί, κι αν δεν κάνουμε όσα πρέπει, θα «έρθει μια νύχτα ξαφνικά»…
